گزارشات

  • برنامه صعود: دماوند – جبهه غربي

    مدت برنامه: 2 روزه

    تاريخ برنامه: 94/05/15,16

    ساعت 6 صبح روز پنج شنبه به همراه 35 نفر از اعضاي باشگاه به سمت جاده هراز حركت كرديم. به پلور كه رسيديم، وارد فرعي سمت راست شده و به سمت سد لار رفتيم. به ورودي پارك ملي لار رسيده و از آن عبور كرديم. جاده از اينجا خاكي بوده و پس از طي مسافتي، وارد منطقه "ورارو"  شديم. با توجه به خصوصيات اين منطقه، عشاير زيادي در نقاط مختلف آن مستقر بوده اند. با ديدن تابلويي در سمت راست كه روي آن نوشته شده بود به "سمت پناهگاه سيمرغ"، وارد فرعي سمت راست شده و به پاركينگ كوهنوردان رسيديم. اين مكان كه به آن "اسكندر چال" مي گويند، در ارتفاع 3430 متري قرار گرفته است. يك صبحانه پر انرژي در همين جا خورديم.

    راس ساعت 10:30 در مسير پاكوب به سمت پناهگاه سيمرغ حركت كرديم. تعدادي از بارها و كوله ها را خودمان حمل كرده و تعدادي ديگر را به چارپايان سپرديم. هوا آفتابي و آسمان نيز آبي بوده است. فقط توده اي ابر بر بالاي قله ديده مي شد. ساعت 11:05 در مكاني ايستاديم و استراحت كرديم، آبي نوشيديم و چيزي خورديم. سپس مسيرمان را به سمت پناهگاه ادامه داديم. پس از دو مرحله استراحت در اين مسير، ساعت 14:45 به پناهگاه سيمرغ رسيديم. به علت وزش باد و سرماي هوا، چادرهايمان را در محوطه پناهگاه برپا كرديم. پناهگاه سيمرغ داراي يك ساختمان دو طبقه نيز بوده كه ظرفيت آن تكميل بوده است. در فاصله كمي از اينجا در داخل دره، چشمه آب سردي نيز جاري بوده كه كوهنوردان از آن استفاده مي كردند. پناهگاه سيمرغ در ارتفاع 4225 متري و از لحاظ جغرافيايي در موقعيت 35 درجه شمالي و 52 درجه شرقي قرار داشته است. پس از نوشيدن چاي داغ و خوردن يك ناهار خوب، كمي در چادرها استراحت كرديم. با دستور سرپرست برنامه، در لحظه غروب جهت هم هوايي كمي از پناهگاه ارتفاع گرفتيم و دوباره برگشتيم.

    غروب خورشيد منظره اي بسيار زيبا در خاطر هر كوهنوردي كه به پناهگاه سيمرغ رفته باشد به جا گذاشته كه از ذهن او محو نمي شود. واقعا غروب آفتاب از پناهگاه سيمرغ ديدني است.

    از آنجا كه مي دانستيم اين مسير نسبت به مسيرهاي ديگر منتهي به قله دشوارتر است، تلاش كرديم شب خوب و راحتي با اعضاي باشگاه داشته باشيم و بيشتر استراحت كنيم. ساعت 4:50 صبح جمعه حركت خود را براي صعود آغاز كرديم.

    همانطوري كه از نام و جهت اين مسير مشخص است، زمان بيشتري بايد صرف شود تا خورشيد با طلوع خود از شرق، روي يال غربي بتابد. اما يك ويژگي منحصر به فرد اين حالت، شكل گيري سايه كامل قله دماوند روي سد لار و منطقه ورارو است كه به غير از روي يال غربي دماوند، در هيج كجاي ايران نمي توان اين صحنه را مشاهده كرد. سايه اي بي نظير و به يادماندني.

    با ديدن اين زيبايي ها مسيرمان را براي صعود ادامه داديم. تا ارتفاع 5000 متري گروه بسيار خوب صعود كرد. از آنجا به بعد به علت شيب تند، شرايط ارتفاع و فشارهوا گروه آرام تر و به سختي قدم بر مي داشت. چرا كه راه صعود از جبهه غربي هم صخره اي و هم داراي شيب بسيار زيادي است.

    در ارتفاع 5300 متري ساعت 10:30 تعدادي از اعضاي باشگاه با نظر سرپرست برنامه به پناهگاه برگشتند و چند نفري به صعود خود ادامه دادند. صعود آن ها به قله دماوند راس ساعت 12 با موفقيت انجام شد و همه اعضاي گروه به سلامت به پناهگاه برگشتند.