ارتفاع زدگی

ارتفاع زدگی

تنوع ارتفاع زدگی در کوه:

  1. ارتفاع متوسط: (1500 تا 2500 متر) ارتفاع زدگی خیلی کم وجود دارد.
  2. ارتفاع بلند: (2500 تا 3500 متر) اگر صعود سریع باشد، ارتفاع زدگی بوجود می آید. اگر صعود خیلی آرام باشد احتمال کمتر است.
  3. ارتفاع بسیار بلند: (3500 تا 5800 متر) اکسیژن زیر 90 درصد می رسد. ارتفاع گرفتگی وجود دارد.
  4. حد نهایی ارتفاع: (بالای 5800 متر) ارتفاع زدگی بیشتر و حتما وجود دارد.

بیماری ارتفاع (کوهستان):

سر درد، تهوع، سرگیجه، کاهش اشتها، خستگی، کوتاه شدن تنفس، اختلال خواب احساس ناراختی و بی قراری عمومی، سفت شدن سینه، کاهش حافظه، توهم، خواب آلود شدن و عدم تعادل روی یک خط مستقیم (تست تعادل)

درمان ارتفاع زدگی:

  1. سریع باید ارتفاع را کم کرد.
  2. ماندگاری در ارتفاع پایین تر جهت هم هوایی
  3. استفاده از داروهای تخصصی

پیشگیری از ارتفاع زدگی:

  1. صعود باید تدریجی باشد.
  2. در ارتفاع بالای 3000 متر در هر 300 متر ارتفاع، استراحت کامل، مطلق و چند ساعته لازم است.
  3. به بالا صعود کنید و در پایین بخوابید.
  4. علایم ارتفاع زدگی را بدانید و اگر افزایش یافت، سریع ارتفاع را کم کنید.
  5. فعالیت سبک در محل استراحت بهتر از خوابیدن است.
  6. از داروهای باربیتورات ها، قرص های خواب آور و داروهای کدیین دار اجتناب کنید (این داروها تنفس را هنگام خواب کاهش داده و علایم را تشدید می کند)
  7. در ارتفاع رژیم پرکالری مصرف کنید (مایعات به اندازه کافی مصرف کنید)
  8. داروی استازولامید (دیاموکس) برای سازگاری مناسب است (یک روز قبل از صعود مصرف و تا دو روز حین کوهنوردی ادامه می یابد)
  9. قرص بنزودیازپین برای خواب در ارتفاع مفیدتر است.