قله دماوند ، بام ایران

قله دماوند ، بام ایران

قله دماوند با ارتفاع ۵۶۷۱ متر به عنوان بلندترین قله ایران و خاورمیانه شناخته می‌شود. این کوه آتشفشانی در قسمت مرکزی رشته‌کوه البرز در جنوب دریای خزر و در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارد و در هوایی صاف و آفتابی از شهرهای تهران، ورامین و قم و همچنین کرانه‌های دریای خزر قابل مشاهده است. آب و هوای کوه دماوند در دو ماه فروردین و اردیبهشت زمستانی، بسیار ناپایدار و همراه با توفان های شدید است بهترین زمان برای صعود به قلۀ دماوند ماه های تیر و مرداد است. هر چه از مرداد ماه به سمت شهریور می رویم، این منطقه خشک تر شده و احتمال تغییرات ناگهانی وضعیت جوی منطقه بیشتر می شود.

مسیرهای اصلی صعود:

جبهه شمالی: این جبهه دارای جان پناه در ارتفاع ۴۰۰۰ متر می باشد.

جبهه شمال شرقی: پناه‌گاه تخت فریدون با ارتفاع ۴۳۶۰ متری در این مسیر قرار دارد.

جبهه جنوب غربی: پناه‌گاه سیمرغ  با ارتفاع ۴۱۵۰ متری در این مسیر قرار دارد.

جبهه جنوبی: پناه‌گاه گوسفندسرا در ارتفاع ۲۹۵۰ متری و بارگاه سوم  در ارتفاع ۴۱۵۰ متری در این مسیر قرار می‌گیرند.

آسانترین این مسیرها جبهه جنوبی و سخت‌ترین آنها جبهه شمالی است.

ساده ترین مسیر صعود به قلۀ دماوند، از مسیر جنوبی می باشد اگر نخستین بار است که وارد این منطقه می شوید، بهتر است با افرادی صعود کنید که به منطقه آشنا هستند و در مرحلۀ آخر صعود، یعنی از آخرین پناهگاه تا قله، اگر همراهانی در میان گروه وجود دارند که نسبت به توانایی صعود آن ها اطمینان کاملی وجود ندارد، بهتر است از صعود نهایی خودداری نمایند تا برنامۀ دیگر افراد گروه مختل نشود.

بهتر است از حمل وسایل سنگین، اضافی و دست و پا گیر خودداری نمایید. برای حمل بار تا بارگاه سوم می توانید از چهارپایان استفاده کرده تا انرژی بیشتری برای صعود نهایی داشته و خستگی کمتری ایجاد شود. در مرحلۀ آخر صعود با برداشن وسایل ضروری و قراردادن آن ها در کوله پشتی کوچک تر (کوله حمله)، به سمت قله حرکت نمایید.

بهترین غذاها برای کوهنوردی غذاهای کم حجم و پر انرژی است تا ضمن کمتر شدن وزن وسایلی که باید حمل شوند، فضای معده بیش از حد انباشته نشده و تنفس و صعود را با مشکل مواجه نکند. خوردن سیر در روز‌های اول کوهنوردی به دلیل مقاوم کردن بدن در برابر سرما و گرما  توصیه شده است، ولی به دلیل افزایش تپش قلب در ارتفاعات مناسب نیست.

هم هوایی، فرایند تدریجی  تطبیق بدن با کمبود اکسیژن هوا در مکان های مرتفع است. این تغییرات سبب آسان شدن تحویل اکسیژن بیشتر به سلول ها می گردد. تفاوت های فردی قابل ملاحظه ای در توانایی افراد برای تطابق با ارتفاع وجود دارد. بعضی اشخاص به سرعت با ارتفاع تطبیق می یابند در حالی که برخی دیگر دچار کوه گرفتگی حاد شده و نیازمند دوره های زمانی طولانی تری برای هم هوایی کامل می باشند.مهم ترین آثار و نشانه های ارتفاع زدگی سردرد، تهوع و سرگیجه می باشد. برای رفع عوارض هم هوایی و آمادگی بیشتر برای صعود نهایی، با انجام یک صعود به ارتفاع 4500 متری و بازگشت به پناهگاه، به خوبی می توان با این مشکل مقابله کرد. در صورت بروز مشکلات جدی تر و علائم حادتر، فرد را سریعا به ارتفاعات پایین تر منتقل نموده و تا رسیدن امداد، از افرادی که با کمک های اولیه آشنا هستند کمک بگیرید. برداشتن گام های آهسته، تنفس های منظم و عمیق (دم از راه بینی و بازدم از راه دهان)، نوشیدن مایعات شیرین و استراحت های بسیار کوتاه در طول مسیر، رسیدن به قله را آسان تر می کند.