ابزار کوهنوردی

گتر كوهنوردي

در طول فعالیت های روزانه در طبیعت؛ برف، شن و ماسه می توانند از بالای کفش وارد آن شوند. گتر می تواند حد فاصل بین کفش و شلوار را بپوشاند و اجازه ورود چیزی به درون کفش را ندهد. کوهنوردان در زمستان و تابستان گتر را همراه خود دارند چرا که باران، شبنم، گل و برف در تمام طول سال باعث خیس شدن شلوار، جوراب و کفش می شوند. پاهای نمناک، انگشتان سرد، یا حتی یک ریگ کوچک در کفش شما می تواند لذت کوهنوردی را از شما سلب کند. برای اجتناب از سرما زدگی پاها، انتخاب درست گتر اهمیت بسزایی دارد. متداول ترین کاربرد گتر جلوگیری از خیس شدن پاها و کفش ها است. گتر باید مانع ورود آب و برف آبکی به درون کفش شود. در واقع گتر باید خشکی پا در طول برنامه صعود را تضمین نماید. گتر باید گرم نیز باشد. پاهای سرد لذت صعود را از بین می برد و در موارد بیشماری منجر به سرما زدگی می شود. گتر باید ضد آب هم باشد. یک پای خشک از یک پای خیس گرمتر است. لایه اضافی گتر به نگهداری گرمای بدن کمک می کند و خطر سرد شدن پاها را تا حد زیادی کاهش می دهد. اگر پاها خیس شوند، خون از حد معمول سرد تر خواهد شد و انگشتان را گرم نمی کند. گتر باید لباس ها را از فرسایش محافظت کند. گتری که محکم و خوب ساخته شده باشد مقاوم است و پاره نمی شود و اگر پاره شود، بهای یک گتر بسیار کمتر از شلوار کوه است. البته بعضی از شلوارهای کوهنوردی زمستانی گتر سر خود دارند.

چند نکته مهم:

- افرادی که درشت قامت هستند باید گتر ها را وارسی کنند که به اندازه کافی بلند باشند.
- اگر از گتر زیپ دار استفاده می کنید، زیپ آن باید از جنس پلاستیکی باشد. زیپ های فلزی در دماهای پایین یخ می زنند.
- گتر باید کاملا به رویه کفش بچسبد و روی آن محکم شود و گشاد نباشد تا برف بین رویه کفش و گتر جمع نشود. در این صورت خطر گیر کردن سخمه کرامپون به گتر نیز کاهش می یابد. کار گذاشتن کش باف در دور تا دور انتهای گتر که دور کفش قرار می گیرد نیز این خطر را کم می کند.