ابزار کوهنوردی

چادر کوهنوردی

حس امنیت در زمان خواب، استراحت بدون نگرانی از شرایط جوی و یا ورود خزندگان و حشرات همیشه ذهن آدمی را به خود مشغول کرده است و همین نگرانی باعث ساخت خانه و زندگی اجتماعی توسط انسان ها شده است. کوهنوردان و طبیعت گردان برای نیل به این هدف و داشتن سرپناهی مناسب در طبیعت از دیرباز در برنامه هایی که نیاز به شب مانی دارند به همراه یک چادر قدم به طبیعت می گذارند. چادر یکی از مهم‌ترین وسایل در کوهنوردی و سریع ترین و عادی ترین پناهگاه برای یک کوهنورد است. با انتخاب یک چادر خوب می توان در کمترین زمان خود را در مقابل خطرات حفظ کرد. چادر جزء وسایل گروهی کوهنوردی و خانه متحرک کوهنورد  می باشد. از این رو در انتخاب یک چادر باید به مواردی که در زیر می آید توجه شود؛ شرایط یک چادر مناسب، بستگی به محل و زمان بندی برنامه یک کوهنورد دارد. یک چادر مناسب باید در مقابل گرما، سرما، باد، باران، برف و … از ما به‌ خوبی مراقبت ‌کند. هنگام انتخاب یک چادر مناسب باید به وجوه مشترکی بین مقاومت ، وزن ، راحتی ، جادار بودن به همراه سلیقه های شخصی توجه شود که سبک ، کم حجم و قابل حمل. مقاوم در برابر باد، عایق در مقابل رطوبت ( در قسمت کف) و دارای سیستم تهویه هوا می باشد.

به طور کلی چادرها به دو نوع کمپینگ و ارتفاع تقسیم می شوند که نوع کمپینگ مخصوص ارتفاعات پایین و نیمه اول سال و چادر های ارتفاع برای ارتفاعات بالا و برنامه های نیمه دوم سال می باشند و برخلاف چادرهای کمپینگ دارای ارتفاع و وزن کمی می باشند و معمولا به شکل گنبدی هستند که با تیرک های سبک فلزی (آلومینیوم یا تیتانیوم) و یا فایبر گلاس مقاومت خوبی در برابر بادهای تند در ارتفاعات داشته و سریع بر پا و جمع می شوند. انتخاب یک چادر باید بر اساس استحکام، وزن، راحتی و قیمت آن باشد.

انواع چادر های ارتفاع:

چادرهای کوهنوردی :

این گونه چادر ها دارای طراحی و اجزاء سازنده کاملا تخصصی می باشند. متناسب ارتفاع و دیگر ضرورت های تیم کوهنوردی طراحی می شوند. چادر های ارتفاع و بعضاً کمپینگ معمولاً دو پوش هستند که پوش خارجی آنها ضد آب و باد و پوش داخلی گورتکس است و بین این دو لایه نیز حدود 10 سانتیمتر فاصله برای تبادل هوا وجود دارد.

چادر دو پوش: تضاد بین ضد آب و تنفسی بودن چادر با استفاده از ساختمان چادر های دو پوش حل شده است. لایه داخلی با فاصله از پوشش خارجی قرار می گیرد و از جنس تنفسی است و ضد آب نیست. بنابراین لایه داخلی اجازه می دهد بخار حاصل از تنفس از میان آن عبور و از چادر خارج شود. پوشش خارجی که قابل جدا شدن از کل چادر و کاملا ضد آب است، اجازه نمی دهد که باران داخل چادر شود و بخار حاصل از تنفس را جمع می کند. پوشش خارجی نباید در تماس با لایه داخلی باشد چرا که در نقاط تماس آب به درون چادر نشت خواهد کرد. پوشش خارجی چادر کوهنوردی باید تا نزدیک زمین برسد و کل چادر و ورودی آن را بپوشاند و محافظ خوبی مقابل بارانی که به چادر می خورد باشد.

چادر تک پوش: این نوع چادر ها فقط از یک پوش ضد آب – تنفسی درست شده اند. پارچه این چادر معمولا از سه لایه جداگانه که به هم چسبانده شده اند درست شده است. لایه خارجی که از جنس نایلون است باعث استحکام و جلوگیری از نفوذ باران و باد به داخل چادر می شود و لایه میانی را حفظ می کند. لایه داخلی باعث می شود که رطوبت داخلی به بیرون رانده شود. لایه میانی کرکی و مانند کاغذ خشک کن رطوبت را به خود جذب می کند. بزرگترین مزیت چادر های تک پوش وزن کم آنها است. این چادر ها به هنگام بادهای شدید، ساکت تر از چادر های دو پوش هستند، چرا که پوشش خارجی معمولا توسط باد به لایه داخلی کوبیده می شود. بزرگترین عیب چادر های تک پوش قیمت بالای آن ها است و اینکه در هوای گرم و بارانی می توانند در سطح داخلی خود رطوبت را جمع کنند.

چادر های دیواره نوردی:

از جمله چادر های بسیار مدرن و تکنیکی هستند که در مسیر های بلند بر روی دیواره ها بسیار ضروری می باشند.

انواع چادر از نظر زمان کاربرد:

چادر غیر زمستانی(سه فصل):

این نوع چادر ساده ،سبک و ارزان است و از اول بهار تا اواسط پاییز قابل استفاده می باشد و به علت داخل نشدن حشرات و خنک تر ماندن در فصل گرما قسمت هایی از این چادر از تور تشکیل شده است.

چادر زمستانی(چهار فصل):

سنگین تر، گران تر و محکم تر از نوع غیر زمستانی است و به همین علت است که می تواند برف، باران و بادهای شدید را تحمل کند. تیرک این چادرها از نوع غیر زمستانی محکم تر بوده و از آلیاژهایی همچون آلومینیوم قوی و یا فیبر کربن ساخته می شوند.

انواع چادر:

چادر اسکلتی یا تونلی:

برای برپا کردن این چادر باید ابتدا میله های چادر را وصل و سپس به زمین محکم کرد و بعد خود چادر که معمولا از جنس برزنت است را روی اسکلت و کف زمین انداخت. این نوع چادر سنگین است و برای حمل آن باید از چهارپایان یا وسیله نقلیه مناسب استفاده کرد.

چادر خیمه ای:

این نوع چادر دارای تیرک هایی در وسط است که خود چادر روی تیرک ها قرار گرفته و به زمین میخ می شود. جنس آن امکان دارد هم از نایلون باشد و هم از برزنت و وزن آن هم بین 2تا 4کیلوگرم است و به دلیل حجم کم برای کوهپیمایی بسیار مناسب است.

چادر فنری یا گنبدی:

این نوع چادر دارای دو تیرک است که به صورت ضربدری روی هم قرار می گیرند و انتهایشان به قلاب چادر متصل می شود. این نوع چادر سبک و تقریبا کم حجم و کوچک بوده و مواد بکار رفته در آن بیشتر از نایلون است و برای استقرار بهتر آن و مقاومت در برابر باد بهتر است به زمین محکم بسته شود. و این چادر ها معمولا به شکل شش گوش یا دایره هستند.

چند نکته در مورد چادر:

  • چادرها معمولا از پارچه های دارای قابلیت تنفسی مانند گورتکس ساخته می شوند.
  • یکی از نکات مهم در استفاده از چادر جلوگیری از تعرق در آن است که با تنظیم و باز کردن پنجره ها و یا دریچه های تعبیه شده در بدنه چادر امکان پذیر است. در مورد تنظیم رطوبت، چادر باید در خدمت دو کار ضد هم باشد. چادر باید بتواند تا جایی که می تواند رطوبت واقع در خارج چادر را دفع کند و اجازه وارد شدن آن را به درون چادر ندهد.
  • در صورت یکی شدن دمای داخل و خارج چادر، بر روی بدنه داخلی بر اثر تنفس و بازدم افراد برفک ایجاد می شود که با گرم شدن هوا در نزدیکی صبح تبدیل به آب شده و همه وسایل داخل چادر را خیس می کند و خیس شدن کیسه خواب و لباس های پر در زمستان مشکل ساز است.
  • چادر های ارتفاع معمولاً از 1 تا 4 نفر ظرفیت دارند و پوش دوم آنها دارای دو بخش اضافی در جلوی دو در چادر است که یکی به عنوان انبار وسایل و لوازم غیرضروری برای خلوت شدن داخل چادر و از فضای دیگر نیز به عنوان آشپزخانه به منظور جلوگیری از کثیف شدن و یا آتش سوزی داخل چادر استفاده می شود.
  • قسمت درز و دوخت های کف و پوش خیلی از چادر ها در کارخانه با چسب مخصوصی ضد آب می شوند تا باران و اب نتوانند به درون چادر نفوذ کنند. اگر دوخت های یک چادر در کارخانه چسب کاری نشده باشد، باید تمامی نقاطی را که احتمال ورود آب از آن نقطه وجود دارد، با چسب مهر و موم شود.

نکاتی در باره حفظ و نگهداری چادر :

  1. از آنجا که چادر از پارچه ساخته شده است، در تماس با اجسام تیز و برنده به سرعت پاره می شود به همین جهت باید در بسته بندی آن دقت شود تا میخ های چادر و تیرک ها در کیسه ای محکم و به طور جداگانه در کنار چادر جای گیرد و از قرار دادن آنها در لابه لای چادر به صورت بدون حفاظ خودداری کرد.
  2. هیچگاه چادر را به صورت خیس جمع نکنید و اگر مجبور به این کار شدید در اولین وقت مناسب آن را از کیسه مخصوص چادر خارج کرده و در هوای آزاد خشک نمایید.
  3. برای بیشتر شدن دوام کف چادر بهتر است قبل از نصب آن در زیر چادر پارچه و یا زیر انداز قرار دهید تا از برخورد مستقیم آن با سطح زمین جلو گیری شود.
  4. بند های چادر را تا حد لازم کشیده و سفت نمایید چرا که فشار بیش از حد موجب پاره شدن بند و یا بدنه چادر می شود.
  5. برای باز و بسته نمودن زیپ های چادر از دو دست استفاده کنید و به صورت صاف و بدون زاویه آنها را باز و بسته نمایید.
  6. تیرک ها و میخ ها را همیشه در کیسه مخصوص آنها حمل کنید و از پخش کردن آنها در موقع نصب و یا جمع آوری چادر خودداری نمایید تا در زیر پا کج و شکسته نشوند و ضمنا از گم شدن آنها جلوگیری گردد.
  7. همواره بعد از جمع آوری میخ ها و تیرک ها آنها را بشمارید و از کامل بودن آنها در قبل و بعد از برنامه مطمئن شوید.
  8. از قرار دادن چادر در کنار مواد نفتی و شیمیایی و شستن آن با این مواد جدا خود داری فرمایید.
  9. هرگونه پارگی کوچک و آسیب جزیی را قبل از زیادتر شدن آن ترمیم نمایید.